همه رفته اند كسي دور و برم نيست 

 چنين بي كس شدن در باورم نيست

نگار من رفتي تو از كنار من

واي از من و اين دل بي قرار من

رحمي كن اي خدا به روزگار من

دل نگرونم كه ز يادت برم

 نميره اين غصه ديگه از سرم

يادم بمون اي مهربون يه وقت نشي نامهربون

همه رفته اند كسي با ما نموندش

كسي خط دل ما رو نخوندش

 همه رفتند ولي اين دل ما رو

همون كه فكر نميكرديم سوزوندش

شبها كه تنها توي راهي

محو نگاه اون ستاره هايي

يادت باشه كه يارت يه گوشه اي نشسته تو تنهايي

حرفات همش حرف از دوستت دارم بود

چشات مي گفت دلت گرفتارم بود

چشات مي گفت دلت گرفتارم بود

يادم بمون يه وقت نرم ز يادت

 يادت باشه كي بود كه هي عشق رو نشون مي دادت

 دل نگرونم كه ز يادت برم

نميره اين غصه ديگه از سرم

يادم بمون اي مهربون يه وقت نشي نامهربون ....